Zapisywanie pierwszego roku miesiączek: co notować, a co pominąć

Zapisuj jedną datę na cykl i spodziewaj się, że wzór będzie wyglądał bałaganiarsko. Pierwszy dzień porządnego krwawienia to jedyna rzecz, którą musisz zapisać; wszystko pożyteczne buduje się z tej listy później. A bałagan jest wynikiem spodziewanym, a nie usterką — ACOG podaje, że 90% cykli nastolatek mieści się między 21 a 45 dniami, czyli o wiele szerzej niż zakres, z którym porównują się dorosłe, a badacze piszący o czasie do uregulowania mówią, że w większości prac regularny wzór przychodzi rok do dwóch lat po pierwszej miesiączce, podczas gdy ACOG mówi, że może to zająć sześć lat albo więcej. Nikt nie powie ci z góry, którą z tych osób będziesz. To jest uczciwy stan rzeczy i dlatego rok dat jest wart więcej niż jakakolwiek prognoza.

Ta strona jest dla kogoś w pierwszym roku albo dwóch z miesiączką, albo dla rodzica czytającego jej przez ramię. Jest o tym, co naprawdę zapisywać, co pominąć i o dwóch granicach wartych czasu lekarza.

Jedna data na cykl to cała robota

Data, o którą chodzi, to pierwszy dzień porządnego krwawienia — nie plamienie poprzedniego wieczoru, nie dzień, w którym zauważyłaś plamę, tylko pierwszy dzień prawdziwej rzeczy. Z tej jednej liczby bierze się każda inna. Dwie takie daty dają ci długość cyklu. Sześć daje zakres. Rok daje twoją własną normę, czyli tę rzecz, której żaden artykuł ci nie wręczy.

Liczy się nie narzędzie, tylko definicja. Cokolwiek postanowisz, że znaczy dzień pierwszy, znacz to samo za każdym razem. Jeśli w jednym miesiącu liczysz od pierwszej plamki, a w następnym od pierwszego obfitego dnia, twoje długości cykli będą skakały o dzień czy dwa bez żadnego powodu, a ty wyprodukujesz chwianie, którego w twoim ciele nigdy nie było. Ta sama zasada obowiązuje, czy używasz papieru, telefonu, czy krzyżyka w kalendarzu na ścianie.

Kalendarz miesiączkowy do druku to kartka zbudowana dokładnie do tego, a ma też łagodniejszą wersję zrobioną na pierwszy rok. Kiedy masz trzy albo cztery daty początku, Kalkulator długości cyklu odczyta je z powrotem: twoją średnią, najkrótszy, najdłuższy i to, jak bardzo całość się rusza. We wczesnych latach ta ostatnia liczba jest zwykle duża, a duża liczba w tym miejscu jest tym, czego oczekują badania, a nie znakiem ostrzegawczym.

Co zasługuje na kratkę, a co jest marnowaniem twojej uwagi

Większość kalendarzy, papierowych i cyfrowych, proponuje ci dziesiątki rzeczy do zapisania. Nie jesteś im winna odpowiedzi. Oto krótka wersja tego, co zwykle przydaje się później, a co zwykle wypełnia się przez dwa tygodnie, a potem porzuca.

Prawa kolumna istnieje dlatego, że pierwszy rok jest długi, a zapał się kończy. Lista dat i cztery nabazgrane słowa w miesiącu będą działać jeszcze w grudniu. Dwudziestopolowy dziennik codzienny zwykle nie.

Nieregularność jest wynikiem spodziewanym

To jest część warta przeczytania dwa razy, bo prawie każda przychodzi do niej z odwrotnym założeniem.

Liczba ACOG mówi, że 90% cykli nastolatek mieści się między 21 a 45 dniami. NICHD podaje te same 21 do 45 dla nastolatek, 21 do 35 dla większości kobiet, i mówi wprost, że przeciętny cykl różni się między kobietami i z miesiąca na miesiąc. Przerwa 24-dniowa i przerwa 41-dniowa w tej samej jesieni mieszczą się więc obie w zwykłym zakresie dla twojego wieku i żadna nie jest oznaką niczego.

Zakres się zawęża. Badania nad czasem do uregulowania cyklu podają, że do trzeciego roku po pierwszej miesiączce 60 do 80% cykli mieści się między 21 a 34 dniami — dorosły wzór przychodzący stopniowo, a nie włączający się nagle.

Ile trwa całe układanie się, jest naprawdę sporne i warto zobaczyć ten spór, a nie jego wygładzoną wersję. Większość badań mówi, że regularny wzór ustala się w ciągu roku do dwóch lat, choć część starszych podaje odstęp nawet do pięciu. ACOG, pisząc dla nastolatek, mówi, że może to zająć sześć lat albo więcej. Osobny przegląd jest jeszcze dosadniejszy: normalna ścieżka rozwojowa w okresie dojrzewania pozostaje niezdefiniowana, a autorzy obwiniają za tę niespójność między badaniami to, ile cykli każde z nich obserwowało, i różne populacje, którym się przyglądały.

Czytaj to ostatnie zdanie jako pozwolenie. Nie ma opublikowanego harmonogramu mówiącego, gdzie powinna być czternastolatka, więc nie ma tu w czym być spóźnioną. Co ciało robi pod tym wszystkim i dlaczego miesiączka na czas nie dowodzi tyle, ile ludzie zakładają, rozpisuje tekst o wczesnych latach po pierwszej miesiączce. Co liczy się jako zwyczajne po ułożeniu się, stoi w tekście długość cyklu: co jest normą, a jeśli martwi cię sama nieprzewidywalność, bierze ją wprost na siebie tekst nieregularne cykle.

Dwie granice warte noszenia

Prawie wszystko wyżej to uspokojenie i dlatego te dwie warto znać dokładnie.

Ponad trzy miesiące między miesiączkami. Przegląd traktujący cykl miesiączkowy jako wskaźnik zdrowia u nastolatek podaje 95. centyl odstępu między cyklami jako 90 dni i na tej podstawie mówi, że brak miesiączki przez ponad trzy miesiące u nastolatki jest nieprawidłowy — także we wczesnych latach. Przerwa dłuższa od tego leży więc poza tym, co robi dziewiętnaście cykli na dwadzieścia, nawet w wieku, w którym wszystko ma być nieprzewidywalne. NHS stawia swoją granicę nieco gdzie indziej i mówi, żeby zgłosić się do lekarza, jeśli opuściłaś miesiączkę trzy razy z rzędu. Tak czy inaczej to umówiona wizyta, a nie nagły wypadek.

Miesiączki niezaczęte do 15 lat. Taki jest próg NHS, a dodaje drugi: do 13, jeśli nie ma żadnych innych oznak dojrzewania. Znów wizyta u lekarza i w większości rozmowa.

Wszystko, co po prostu nie do wytrzymania, należy obok nich — krwawienie, które szybko przesiąka przez zabezpieczenie, albo ból trzymający cię poza szkołą. Pełny zestaw progów, w kolejności tego, jak szybko każdy wymaga uwagi, rozkłada tekst kiedy zgłosić się do lekarza z miesiączką. A jeśli miesiączka się spóźnia i chcesz wiedzieć, kiedy spóźnienie naprawdę jest spóźnieniem, Czy okres się spóźnia? liczy to wobec twojego własnego cyklu, a nie podręcznikowego.

Do czego ten zapis naprawdę służy

Oto niewygodna prawda o pierwszym roku: wzoru nie widać w trakcie. Seria miesięcy, która od środka wydaje się przypadkowa, często okazuje się z perspektywy czasu układaniem się przez cały czas. Wzór mieszka tylko w spojrzeniu wstecz, a spojrzenie wstecz potrzebuje danych.

Drugie zastosowanie to wizyta. Dziesięć minut u lekarza idzie zupełnie inaczej, kiedy możesz powiedzieć „ostatnie cztery przerwy to 26, 39, 24 i 47 dni, a w lutym opuściłam dwa dni szkoły”, zamiast próbować sobie przypomnieć. Co przynieść i jak to powiedzieć, omawia tekst jak rozmawiać z lekarzem o miesiączce.

Jedna ostatnia rzecz, którą spokojnie możesz pominąć w zeszycie: każda teoria o tym, co ustawia terminy. Jeśli powiedziano ci, że miesiączki ustawiają się do księżyca, to, co badania naprawdę znalazły, stoi w tekście czy miesiączki synchronizują się z księżycem — warte przeczytania raz i niewarte kolumny na twojej kartce.